caroline's profile—¤÷(`[¤ THE MAGNIFICENT ...PhotosBlogListsMore Tools Help

caroline relleke

Occupation
Interests
Caroline ben nu 41 jaar moeder van 5 kinderen waarvan er 3 van mij zijn en 3 van hem :-) je komt niet uit op 5 het zit zo het zijn er 2 van mij uit een eerder huwelijk en 2 van hem uit een eerder huwelijk en samen hebben we er 1 Je leeft maar een keer. En naar elkaar luisteren maakt je leven en stukje makkelijker.

—¤÷(`[¤ THE MAGNIFICENT SEVEN ¤]´)÷¤—

OM FAMILIE EN VRIENDEN TELATEN ZIEN WAT VOOR MADNESS HET IN ONS GEZIN IS.........gemaakt door caroline met goedkeuring van de rest. We hebben nu een vervolg op dit alles maar dan op onze eigen Website dat is http://www.the-magnificent-seven.nl/
Photo 1 of 47
12/31/2006

22 december Scheper ziekenhuis in Emmen

 
22 December was het zo ver. Eindelijk mocht ik na toch een lange tijd wachten naar het ziekenhuis voor een maagband plaatsen.
 
GESCHIEDENIS:
 
 
Ik ben al zo'n drie bijna vier jaar met een maagband bezig. Kwam uiteindelijk in het ziekenhuis in Geldrop uit waar een wachtlijst was van bijna 3 jaar. Dan krijg je eerst alle soorten onderzoeken maag onderzoek met een slang door je keel naar je maag heel ontprettig en mijn gevoel zeet benauwd. Dan bloed onderzoeken en boven alles nog eens een psychologisch onderzoek er ook bij. Eerst en heledag geweest en iets van paar honderd vragen gehad kwam me neusgaten uit. Van die vragen dat je je afvraagt waar die vragen opslaan. Vooral de vele toch wel prive vragen en niet de prive op familie sfeer maar prive op man en vrouw sfeer. Die prive vragen heb ik ook beantwoord met domme antwoorden. vragen zoals heb u ... met u man ...antwoord van mij was dan ---pfff ja ben geen maria die zwanger raakt zonder dat er man aan tepas komt---- De week daarop moest ik terug komen voor een gesprek en daar kreeg ik natuurlijk kommentaar (leuk) op de antwoorden. Hij zag niks verkeerd maar om dat ik nog al moeite had met de dood van me broer vond hij het verstandig dat ik toch een paar sessie bij hun liep.
Flauwkul natuurlijk iets van waarheid in, maar dan nog hou niet van wroeten. Dus heb ik afgezegd en heb me verzekering iets anders laten zoeken. En kwam terecht in Emmen drenthe eindje weg dt wel maar een dokter die deze operatie elke dag uitvoerd.
 
Ik in Juni daar naar toe het was bijna drie uur rijden maar ja moet er iets voor over hebben en binnen 10 minuten stond ik weer buiten. Hij had alle papieren van Geldrop gehad dus hoefte geen onderzoeken daar meer te hebben.
Hij heeft me gewogen en gemeten en alles was goed mijn BMI was 46.1 dus kwam in aan merking nu moest alleen de verzekering het nog eens zijn. Gelukkig gaven die ook geen problemen en kwam eind Juli op de wachtlijst die in Emmen maar 6 maanden is.
In September moest ik weer naar Emmen voor een Pre onderzoek (hart en luchtwegen) voor de narcose. Dit onderzoek mag niet langer dan 3 maanden zijn dus dacht joepie dan ben ik al gauw aan de beurt. Dus niet kwam van alles tussen en heb zelf gebeld op vrijdag 15 December 2006 naar opname of ze al iets wisten en ik stond met potlood geplant op 22 december een week later dus. Maar dat was niet officeel. Ik zou een brief krijgen. woensdag de 20 December weer gebeld en stond nog steeds op 22 dec. geplant maar nog steed in potlood en de brief hadden ze nog niet verstuurd. Ik heb toen gezegd dat ik het zeker wil weten omdat het nog maar 2 dagen was om dingen te regelen en heb hier 4 kids in huis wonen die onder gebracht moeten worden. Dus na even wachten kwam het verlossent woord ik mocht komen op vrijdag 11 uur maar moest me Donderdag 21 eerst melden om 3 uur bij de narcotiseur voor weer een onderzoek want die van September was langer dan drie maanden geleden geweest.
 
Dus Edwin en ik hebben ons daar een hotel genomen en hebben daar DOnderdag avond geslapen en Donderdag avond mijn laatste grote maaltijd gegeten. Heerlijk relaxt zonder kids lekker met zijn tweeen.
 
Vrijdag gemeld en uiteindelijk werd de operatie gedaan om kwart voor twee en egen vier uur was ik terug op de afdeling. De pijn viel mee alleen  me linkerzij deed het zeerste maar daar zit ook een plaatje waar ze de maagband bijvullen. Me buik voelde beurs aan. Ik heb na de operatie alleen maar gesapen werd bijna niet wakker en snachts heb  ik wakker geleggen en kon haast niet slapen. Was blij dat het ochtend was en mocht Zaterdag ochtend na ik water en karnemelk had gedronken om 11 uur weer naar huis. De rit was niet echt prettig maar smiddag thuis gekomen heb ik tegen de avond Danique laten komen miste de kleinste heel erg.
 
De twee meiden van Edwin sliependie week bij hun moeder en Johnno bij zijn vader en Kimberley en Danique bij Omi en Opi in Someren.
 
Oud en Nieuwe hebben alle meiden hier geviert en zijn toen ook gelijk gebleven. Beetje spijt van want is toch wel een volle bak na en operatie die nog geen 7 dagen gelden was geweest.
De meiden hebben me geholpen want had ze taken op gegeven want mag niet buiken en tillen wat vreselijk tegen valt.
 
 
vervolg komt later
 
9/27/2006

De eerste schooldagen van Danique

Zo en danique heeft haar dagen op school al weer door gebracht is nu twee keer naar school geweest en af gelopen maandag dus niet want er was kermis hier in het dorp dus dan sluiten de meeste dingen hier waaronder dus ook het peuterspeelzaaltje. De twee dagen dat ze geweest is ging heel goed ze huilde niet dat ik weg liep was een beetje vraamd voor haar maar ze zwaaide en vroeg wel drie "mama komt netjes terug naar nikkie"natuurlijk kom ik netje terug .........En met op halen het zelfde ze zwaaide even gedag en ging verder met wat ze mee bezig was....en vergat dat ik daar stond te wachten om haar mee te nemen. Donderag heeft ze haar eerste werkje geplakt vroeg nog of het voor mij en papa was maar nee hoor het was voor kimmy nou mooi is dat de meeste kinderen maken dingen voor mama of papa maar nee hoor mien tuut maakt het voor haar grote zus. Heb wel gevraagt aan kimberley of ik hem mocht hebben was namelijk haar eerste werkje en ik bewaar dat soort dingen altijd ....heb van kimberley en johnno ook heel veel leuke en aparte dingen bewaart die ze op school hebben gemaakt.
8/16/2006

Zo de vernieuwing van onze gezins spages

ZO daar is hij weer onze space is terug het heeft even geduurd maar dan is hij er toch. Wegens tijd gebrek heeft het even langer geduurd dan ik zou willen maar ja de ene keer is hier in huis 4 kinderen en de volgende dag zijn het er weer 5 best wel druk maar niet minder gezellig hoor. Vooral de jongste vraagt tegenwoordig haar aandacht gaat op onderzoek uit en dus moet ik een paar extra ogen hebben want mevrouwtje ziet het gevaar nog niet echt. Sta ik de huishouding te doen staat mevrouwtje op de tafel te dansen of ik sta me was te doen en mevrouwtje vind het nodig om even via de buiten deur te ontsnappen. Eigenlijk ken je geen dingen doen zolang mevrouwtje wakker is want haalt van alles uit hier in huis loop de hele dag achter haar aan. Nu mag Danique 7 september voor het eerst smiddags naar de peuter school en dan weer op maandag morgen ze gaat dus twee halve dagen naar school.

Ons gezin bestaat uit :
Papa Edwin 1968
Mama Caroline 1965
Grote zus Kimberley 1990
Middelstte zus Meike 1993
Grote broer Johnno 1993
jongste zus Lonneke 1994
en ikke Danique 2004

We wonen met zijn 6 standaard in ons huis Papa - Mama - Kimberley - Meike - Johnno - Danique Lonneke slaap 1 x in de 14 dagen hier een weekend en soms door de weeks een nachtje, en natuurlijk de helft van elke vakantie is lonneke hier
3/28/2006

De dag van verdriet

28 maart 2006 Al weer twee jaar geleden dat mijn broer Andre is overleden aan de ziekte leukemie hij was toen 35 jaar en liet vrouw en drie kinderen achter. Heel verdrietige vader en moeder en een zuster (ikke dus). Elke keer rond deze tijd is het verdrietig want je kan zo'n dag niet even uit wissen. Dit was de dag dat hij overleed in 2004 en op 1 april werd hij begraven (nee geen grapje maar wel echt iets voor me broer om zo'n dag uit tekiezen.) Het zijn dan ook moeilijke dagen maar gelukkig slaan we ons er samen door. Mijn ouders wonen nu gelukkig dichterbij wat voor mijn eigenlijk een opluchting is zo kan ik ze beter in de gaten houden...... We hebben vele telefoontjes gehad vandaag allemaal een hart onder de riem steken. Even laten ze horen dat ze er ook aan denken en dat doet veel.
 
No content has been added yet.